zaterdag, 08 juni 2019 18:00

De slag om de IJsseldelta

De slag om de IJsseldelta Inge Schoonewille

Zaterdagochtend, je kijkt het raam uit en je ziet de bomen alle kanten op gaan door de harde wind. En je ziet het niet alleen, je hoort de wind ook met een monsterlijke kracht om je huis heen slaan. Even zakt de moed je in de schoenen, want je moet vandaag 133km koersen door de IJsseldelta. Maar toch met frisse moed trek je je trainingspak aan en zet vervolgens koers richting Zwolle, ook met windkracht 5-6.

Met de start in het hartje van Zwolle begint menig wielerhart sneller te slaan. Voor de start nog even naar de wc, dit keer bij een snoepjeswinkel. Hartelijk werden we daar ontvangen, ondertussen verlekkerend kijken naar alle zure bommen, salmiaklollies en zoethout. Op de vraag van de winkelmedewerkster ‘waar gaat jullie koers vandaag heen?’, antwoord Nynke; ‘we gaan eerst wat naar boven, dan naar rechts en dan verder naar boven en dan via links weer terug naar beneden.’ Paulien schiet te hulp; ‘we gaan via Hasselt naar Genemuiden waarna we via Kampen, Wilsum en Zalk weer terugrijden richting Zwolle’. ‘Veel succes dames, toen ik vanmorgen de IJssel overfietste waaide ik zowat al van mijn fiets af, antwoorde aardige mevrouw van de snoepjeswinkel.

Dan de koers, met aanmoedigingen van verzorgster Tessa, de ouders van Yvet en supporters langs de kant vertrokken we om stipt 12uur. Na 2.5km neutralisatie werden we losgeschoten. Met een tempo tussen de 55 en 65km/u liet het peloton dit zich geen twee keer zeggen. Over de brede wegen vlogen we Zwolle uit om daarna te mogen windhappen, kantje harken, waaierrijden en wapperen over de smalle dijkjes. Dit resulteerde binnen een kilometer of 15 al in een compleet in stukken gehakt peloton. Voor een ieder was het vechten voor zijn plekje en het wiel. Door goed samenwerken konden we nog met enkele ferme inspanningen plekjes opschuiven of net aansluiten bij het groepje voor ons. Helaas was het dan vervolgens ook weer lossen doordat de waaier net zo breed maar kan zijn als dat de weg smal is. Zo was het ruim voor het bereiken van de finish einde koers voor ons alle 5. Daar waar een kleine groep van 24 rensters uiteindelijk de finish maar gehaald hebben, geen schande. En, gelukkig hebben we de foto’s nog. Dat ons clubgenootje Loes Adegeest namens Parkhotel Valkenburg naar een knappe 3e plek sprint maakt onze DNF's een ietsjepietsje beter te verteren. Nu beentjes omhoog en op naar de Districtskampioenschappen op Tweede Pinksterdag!